วันศุกร์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565

คุ้มแล้วหรือที่ต้องเหนื่อย ให้ชีวิตในเฟซบุ๊กดูดีมีหน้ามีตาขนาดนี้ตอนนี้คนคงกำลังคิดว่า ตนเองมีตัวตนอยู่อยู่สองแห่ง....ในเฟซเป็นแห่งที่สอง คือเรานี่เองเป็นผู้อยู่ในเฟส รูปโปรไฟล์หายก็ร้อนกระวนกระวาย น้ำตาไหลนองหน้า ทั้งที่ร่างกายตัวเองยังดีๆอยู่เขากดไลค์ให้มากใจก็ฟู เห็นเขาไลค์ให้น้อยก็น้อยใจ(เศร้าหมอง)และการที่ใจเราจะมีความสุขได้ต้องขึ้นอยู่กับผู้อื่นตลอดเลยหรือทำไมเราต้องเอาความสุขของเราไปฝากไว้ที่คนอื่นด้วยต้องรอให้เขาทำดีกับเรา เราถึงจะมีความสุขได้หรอเราจะสุข เราจะทุกข์ ต้องให้ขึ้นอยู่กับคนอื่นตลอดเลยหรือ นี่มันใช่ชีวิตเราไหมเนี๊ย ชักจะงง ??เราจะออกแบบจิตใจเรา ในฉบับของเรา ไม่ให้ทุกข์ ไปกับสิ่งต่างๆไม่ได้รึทั้งสเตตัสเวลาโพส ไม่ต้องโกหกให้ดูดีไม่ได้หรือเราได้อะไรกับมาบ้าง ที่แน่ๆเลยคือเวลาเสียไปแน่อน เสียเวลาแต่งรูป เสียเวลาพิมพ์ตัวหนังสือ บางคนในหน้าเฟซของตัวเองดูดี้ดี แต่ที่อยู่ของตนเองหรือห้องลกรังไปหมดข้าวของกระจัดกระจ่าย ไม่เก็บ ที่นอนไม่เคยเอามาซักผ้าห่มไม่เคยตากเคยซักการงานหมกไว้ ถ้วยจานแช่ไว้จนลืมน้ำเน่าก็มี ต้องเสียการงานเพราะเฟซบุ๊ก

คุ้มแล้วหรือที่ต้องเหนื่อย ให้ชีวิตในเฟซบุ๊กดูดีมีหน้ามีตาขนาดนี้
ตอนนี้คนคงกำลังคิดว่า ตนเองมีตัวตนอยู่อยู่สองแห่ง....
ในเฟซเป็นแห่งที่สอง คือเรานี่เองเป็นผู้อยู่ในเฟส รูปโปรไฟล์หายก็ร้อนกระวนกระวาย น้ำตาไหลนองหน้า ทั้งที่ร่างกายตัวเองยังดีๆอยู่
เขากดไลค์ให้มากใจก็ฟู เห็นเขาไลค์ให้น้อยก็น้อยใจ(เศร้าหมอง)

และการที่ใจเราจะมีความสุขได้ต้องขึ้นอยู่กับผู้อื่นตลอดเลยหรือ
ทำไมเราต้องเอาความสุขของเราไปฝากไว้ที่คนอื่นด้วย
ต้องรอให้เขาทำดีกับเรา เราถึงจะมีความสุขได้หรอ
เราจะสุข เราจะทุกข์ ต้องให้ขึ้นอยู่กับคนอื่นตลอดเลยหรือ 
นี่มันใช่ชีวิตเราไหมเนี๊ย ชักจะงง ??
เราจะออกแบบจิตใจเรา ในฉบับของเรา ไม่ให้ทุกข์ ไปกับสิ่งต่างๆไม่ได้รึ

ทั้งสเตตัสเวลาโพส ไม่ต้องโกหกให้ดูดีไม่ได้หรือ
เราได้อะไรกับมาบ้าง ที่แน่ๆเลยคือเวลาเสียไปแน่อน เสียเวลาแต่งรูป 
เสียเวลาพิมพ์ตัวหนังสือ 
บางคนในหน้าเฟซของตัวเองดูดี้ดี แต่ที่อยู่ของตนเองหรือห้องลกรังไปหมด
ข้าวของกระจัดกระจ่าย ไม่เก็บ ที่นอนไม่เคยเอามาซักผ้าห่มไม่เคยตากเคยซัก
การงานหมกไว้ ถ้วยจานแช่ไว้จนลืมน้ำเน่าก็มี ต้องเสียการงานเพราะเฟซบุ๊ก

Is it worth it or is it tiring? Make life on Facebook look good and look like this
 Now people are probably thinking I myself exist in two places....
 In the page is the second place. I mean, we are in this phase. I lost my profile picture and I was nervous. Tears flowed down my face. Even though the body itself is still good
 He clicks so much, his heart flutters. Seeing him like less makes me feel sad (sad)

 And that our hearts can be happy must always depend on others?
 Why do we have to leave our happiness to others?
 must wait for him to do good to us Can we be happy?
 We will be happy, we will be sad, do we have to depend on others all the time?
 This is our life, isn't it?
 Can't we design our mind in our own version so that we don't suffer with things?

 Both status at the time of posting Aren't you supposed to lie to look good?
 What did we get? It's definitely a waste of time. wasting time composing
 Wasting time typing
 Some people on their own Facebook pages look good. but his own address or the room is all messed up
 The stuff is scattered, not stored, the mattress has never been washed, the blanket has never been washed.
 The work is buried, cups and plates are soaked until they forget about the sewage. I have to lose my job because of Facebook.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น