หน้าที่ต่อทุกข์สัจ คือ กำหนดรู้ท่าน ป.อ ประยุทธ ฯ ท่านอธิบายประมาณว่า มันเป็นภาษาศัพท์คำโบราญที่เขาใช้กันคือ "กำหนดรู้"ความจริง ใช้คำว่า รอบรู้ก็ได้ต่อไปนี้คือความเห็นของผู้คอมเม้นนะถ้าคนสมัยใหม่ เข้าใจว่าการ#กำหนดรู้ขันธ์ มันจะต้องเหมือนกับว่า เราใช้สองมือยกม้อดินขึ้นมา แล้วดูหม้อแบบไม่ยอมปล่อย (ถือว่าเป็นการเข้าใจคำโบราญที่ผิด)แต่ถ้าใช้คำว่า หน้าที่ต่อทุกข์สัจคือ "รอบรู้ ขันธ์" คือไม่ได้ใช้สองมือยกหม้อดิน แต่ดูหม้อมันลอยผ่านไปเองโดยธรรมชาติถือว่าปฏิบัติถูกอันนี้คือ ความหมายของศัพท์โบราญ คำว่า "การกำหนดรู้"อุปมาหม้อดิน ก็คือ"สภาวะ" นั่นเองประมาณนี้แหละอนุโมทนาสาธุด้วยนะ

หน้าที่ต่อทุกข์สัจ คือ กำหนดรู้

ท่าน ป.อ ประยุทธ ฯ ท่านอธิบายประมาณว่า มันเป็นภาษาศัพท์คำโบราญที่เขาใช้กันคือ "กำหนดรู้"

ความจริง ใช้คำว่า รอบรู้ก็ได้

ต่อไปนี้คือความเห็นของผู้คอมเม้นนะ

ถ้าคนสมัยใหม่ เข้าใจว่าการ

#กำหนดรู้ขันธ์ มันจะต้องเหมือนกับว่า เราใช้สองมือยกม้อดินขึ้นมา แล้วดูหม้อแบบไม่ยอมปล่อย (ถือว่าเป็นการเข้าใจคำโบราญที่ผิด)

แต่ถ้าใช้คำว่า หน้าที่ต่อทุกข์สัจคือ "รอบรู้ ขันธ์" คือไม่ได้ใช้สองมือยกหม้อดิน แต่ดูหม้อมันลอยผ่านไปเองโดยธรรมชาติ

ถือว่าปฏิบัติถูก

อันนี้คือ ความหมายของศัพท์โบราญ คำว่า "การกำหนดรู้"

อุปมาหม้อดิน ก็คือ"สภาวะ" นั่นเอง

ประมาณนี้แหละ

อนุโมทนาสาธุด้วยนะ