เมตตาชาวภูไท
ผู้เล่าเคยสังเกต ดูท่านพระอาจารย์มั่น(ภูริทัตโต) จะไม่คลุกคลีด้ว
ยกับบุคคลผู้มักเอาเปรียบ ข่มเหง รังแกสัตว์ โดยเฉพาะพวกฉ้อร
าษฏร์บังหลวง ถึงไม่มีใครบอกท่าน ท่านก็รู้ เวลาเข้าไปหาท่า
น ท่านจะเฉยๆ ไม่ค่อยพูดด้วย ไม่ยินดีต้อนรับ
ส่วนชนต่างชาติต่างภาษา ก็มีชาวพม่า ที่ท่านพระอาจาร
ย์มั่น (ภูริทัตโต) จะยอมรับและเคยไปจำพรรษา
ส่วนชาวยุโรปดูจะเมตตาชาวรัสเซียเป็นพิเศษเพราะเหตุ
ใดก็สุดวิสัยจะเดาได้ (ในคำนายของหลวงปู่มั่น (ภูริทัตโต)
ต่อไปศาสนาพุทธจะไปเจริญในประเทศรัสเซียครั้นปล
ายพุทธศาสนา ต่อเมื่อเสื่อมจากประเทศไทยแล้ว)
ส่วนภูมิประเทศที่ไม่เป็นสัปปายะแก่ท่าน หากไม่มีความจำเป็น
แล้วท่านพระอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) ก็จะไม่ไป เช่น
อุบลราชธานี
ผู้เล่าได้กล่าวไว้ว่า หลังจากท่านกลับจากลพบุรีสู่กรุงเทพฯ
แล้ว
ท่านพระอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) ได้สนทนากับท่าน
เจ้าคุณอุบาลีฯ (จันทร์ สิริจนฺโท) ว่ามีวาสนาจะสอนหมู่ได้ไหม
แล้วท่านก็กลับอุบลฯ ไปยังวัดของท่านพระอาจารย์เสาร์ (
กันตสีโล) พร้อมด้วยพระอาจารย์สิงห์ (ขนฺตยาคโม)
และพระมหาปิ่น (ปญฺญาพโล)
ระหว่างเดินธุดงค์รุกขมูลอยู่ถิ่นอุบลฯ ถูกต่อต้านจากชา
วบ้านอย่างแรงด้วยวิธีการต่างๆ สารพัด (จากพระอุปัชฌาย
์พรหมา และบรรดาพวกมิจฉาทิฏฐิ ที่ต่อต้านจากอุบลฯ เนื่อง
จากเสื่อมจากลาภสักการะ สุดท้ายก็มันอันเป็นไปทั้งหมด)
ท่านว่า จึงได้ชวนพระอาจารย์เสาร์ (กันตสีโล) มุ่งหน้าสู่มุกด
าหาร คำชะอี หนองสูง ถิ่นนี้เป็นที่อยู่ของชนเผ่าภูไท
สถานที่สัปปายะ เหมาะแก่การแสวงวิเวก และชาวบ้านก็ให้
ความอุปถัมภ์บำรุงด้วยศรัทธาและเลื่อมใส ตั้งแต่เบื้องต้
นแห่งชีวิตจนกระทั่งเบื้องปลายแห่งชีวิต ก็ได้อาศัยชนเผ่า ภูไท
นี้แหละ
บางคนสงสัยได้กราบเรียนถามท่านว่า เหตุใดท่านพระอา
จารย์มั่น (ภูริทัตโต) มักอยู่กับพวกภูไท
ท่านพระอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) ตอบว่า " เพราะชาวภูไท
ว่าง่ายสอนง่าย และสืบเชื้อสายมาจากพระเวสสันดร
จึงพอมีอุปนิสัยในการบอกการสอนได้ "
ศิษย์ของท่านพระอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) ที่เป็นชนเผ่าภูไท
ที่มีชื่อเสียงหลายรูป เช่น พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร,
พระอาจารย์สิม พุทธาจาโร, หลวงปู่จาม มหาปุญโญ เป็นต้น
ท่านพระอาจารย์มั่น (ภูริทัตโต) ได้กลับไปอุบลฯ สองครั้ง
ครั้งแรกกลับไปส่งแม่ชีมารดาของท่าน ก่อนขึ้นไปเชียงใหม่
ครั้งที่สองไปทำฌาปนกิจศพท่านพระอาจารย์เสาร์ (กันตสีโล)
หลังจากนั้นก็ไม่เคยไปอีกเลย
หนังสือ "รำลึกวันวาน" อันเป็นบันทึกของ หลวงตาทองคำ
จารุวัณโณ เกี่ยวกับเกร็ดประวัติและปกิณกธรรมของหลวงปู่มั่น
ภูริทัตโต
กราบขอบพระคุณและขออนุโมทนาบุญท่านเจ้าของผู้ถ่
ายภาพนี้ พร้อมทั้งผู้ที่มีส่วนร่วมในการเผยแผ่โอวาทธรรมนี้
ทุกๆท่านครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น